Στο φως της 5ης Λεωφόρου

Εδώ που είμαι θα μείνω
να ζωγραφίσω την ευτυχία
ένα ζευγάρι κάλτσες
την άγια οικογένεια
ανάμεσα στην κλείδωση και στον καρπό
μισός πλαστικό μισός βαμβάκι
διαρκώς εδώ
στα κατάλοιπα των ονείρων
με τέσσερις εποχές βουτηγμένες στη λάσπη
ανάμεσα στο τρία και στο επτά
να θυμάμαι τα παραγγέλματα των βολών
ανάμεσα στην κάννη και στον στόχο
να κρατώ με ασφάλεια
τα στολίδια της τέχνης
το γλυκό φτάρνισμα
της συναχωμένης γενιάς μου
διαρκώς, διαρκώς
μισός δέντρο, μισός αναψυκτικό
με την ωραία κοιμωμένη στο πλάι μου
στη σύντομη λάμψη του οργασμού της
ανάμεσα στον ενεστώτα και στον αόριστο
ν’ απορρίπτω την αθανασία της αλήθειας
να θλίβομαι
με την ειρήνη του κόσμου
ανάμεσα στο γιατί και στο διότι
ν’ απλώνω το χέρι ζητιανεύοντας
τα ιερά μυστικά σας
μισός λεπτοδείχτης, μισός καλώδιο
μισός.

Εν τέλει θα μείνω εδώ ευλογώντας.
Έτσι κι αλλιώς άλλοι πληρώνουν.

Απο την ποιητική συλλογή:
Και να Μπλοφάρουμε στο Όνειρο